Skip to content

Kategoria: rzeczywiśnie

cudawianki

to moment przypominający otwarcie butelki szampana

żyję ostatnio totalnie poza czasem; o tym, jaki jest dzień tygodnia, dowiaduję się przypadkiem: na przykład gdy daria pyta, czy dziś się widzimy (co oznacza wtorek), albo po telefonie od babci, że małgosiu, nie zapomnij pójść dzisiaj do kościoła (janinka jest jedyną osobą na świecie, którą z premedytacją okłamuję i w dodatku nie zamierzam przestać). godziny też się nie liczą, śniadania jadam najwcześniej o trzynastej, a jeśli podczas…

2 komentarze

słońce zamiast kozetki

doprawdy, kocham się w tym słońcu i absolutnie mnie nie dziwi, że kiedyś było bogiem. noszę w sobie takie wspomnienie: lato, ogród prababci marii bojdowej, jestem jeszcze bardzo mała, ale już można mi wytłumaczyć, że słoneczniki obracają się do słońca. i później wyrastam na takiego słonecznika. spiesząc się przedwczoraj do redakcji, pomyślałam, mrużąc oczy: słońce zamiast kozetki (z tego ogrodu jeszcze dwie…

1 Comment

z ładnego talerza się nie najesz?

już zmierzcha, a ja smażę racuchy i opowiadam janince swoje wrocławskie życie mniej więcej uczuciowe. ona jest moją ulubioną babcią, ja jestem jej ulubioną wnuczką (drodzy kuzyni, przecież to wiecie), w czym – co w sumie dziwne – nie przeszkadza nam diametralnie odmienne podejście do życia. rozważna i romantyczna jest o nas o tyle, że ona jest tą pierwszą, a ja drugą.…

4 komentarze

między wyciągniętą ręką a owocem

smutek ma dwie zalety: jest szlachetny i łatwo się go pisze (publikuje już trudniej, ale nie zamierzam psuć sobie tezy brnięciem w tę stronę). dawanie słów szczęściu wiąże się z ryzykiem – co gdy nazwane pierzchnie albo okaże się jednak banalne? a akurat tak się składa, że cały styczeń przechodziłam w skowronkach. może to oznaczać, że stwarzam niebezpieczeństwo w ruchu drogowym, bo ola poznańska…

8 komentarzy

czym zachwycałam się w minionym roku?

no dobra, najwyższa pora zrobić z tym porządek, skoro przez lwią część 2016 roku zajmowałam się wszystkim, tylko nie spisywaniem książąt czy ech tygodnia. warto tym bardziej, że jednym z miliona kataklizmów, które świat ciągle ma dla nas w swojej nieszczęśliwej ofercie, jest przecież alzheimer. bogu co boskie, cesarzowi co cesarskie, dobru co dobre: strategiczne bastiony niezmiennie trzymają się…

10 komentarzy

wiatr pędzi po drogach

soba zdanewicz ma barwę łąki, co jest szczególnie spektakularne, gdy słońce – wtedy obie wydają się być ze złota i w zasadzie trudno rozpoznać, gdzie jedna się kończy, a druga zaczyna. nie gubimy tej pierwszej tylko dlatego, że co chwilę podbiega z patykiem w pysku i prośbą, by jej go wyrwać i rzucić w świat. nie da się ukryć: zwariowałam na punkcie własnego psa, ale jest taki mądry,…

1 Comment

scylle i charybdy

w trakcie ostatniego miesiąca donald trump zdążył wygrać wybory w stanach, poczta polska zapowiedzieć, że wprowadzi w swoich placówkach możliwość płatności kartą (jest to jednak pewien rodzaj odwagi – wynaleźć koło w dwudziestym pierwszym wieku), a ja rzuciłam etatem w bruk ulicy. w międzyczasie stałam się też o rok starsza. 27 urodziny miałam takie, jakie mogłyby być wszystkie kolejne – na sercu…

5 komentarzy

może nie będziemy kumplować się zawsze, ale…

to nie blog ma dziś urodziny, a i moje własne niezmiennie przypadają na grudzień, mam jednak co świętować i o tym tu będzie. równo rok temu zaczęłam pracę, która byłaby dla mnie krynicą postępującej frustracji, ale nie była, bo poznałam w niej darię. nić porozumienia między nami nawiązała się z prędkością światła – akurat toczono rozmowę o środkach czystości i o tym, że spirytusem można odplamić wiele…

4 komentarze

kto nam obiecał tę ziemię, ten nie dotrzymał słowa

cały dom jest na nogach już o piątej nad ranem (to znaczy był przedwczoraj, bo to z wtedy historia). pidżamy ustępują miejsca odzieniom bardziej wyjściowym, soba zdanewicz wyprowadza się na spacer, parzą się kawy (krzysztof) i herbaty (ja i mama), a na kromki chleba naciągane są kołdry masła. spieszeniom akompaniuje tvn24, w którym goście moniki olejnik – daniel olbrychski, wojciech pszoniak i andrzej…

Leave a Comment